Catatan ini untukmu, duhai diriku, jika suatu saat nanti engkau menangis karena sedih… (Segala puji bagi ALLOH yang saat ini menanamkan ketenangan dan ketenteraman di hatiku).
- Yang harus kita yakini adalah semua peristiwa yang kita alami dalam hidup ini merupakan ujian dari ALLOH Subhaanahu wa Ta’ala.
———-
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَسَّانَ حَدَّثَنَا قُرَيْشٌ هُوَ ابْنُ حَيَّانَ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ
دَخَلْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى أَبِي سَيْفٍ الْقَيْنِ وَكَانَ ظِئْرًا لِإِبْرَاهِيمَ عَلَيْهِ السَّلَام فَأَخَذَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِبْرَاهِيمَ فَقَبَّلَهُ وَشَمَّهُ ثُمَّ دَخَلْنَا عَلَيْهِ بَعْدَ ذَلِكَ وَإِبْرَاهِيمُ يَجُودُ بِنَفْسِهِ فَجَعَلَتْ عَيْنَا رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَذْرِفَانِ فَقَالَ لَهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ وَأَنْتَ يَا رَسُولَ اللهِ فَقَالَ يَا ابْنَ عَوْفٍ إِنَّهَا رَحْمَةٌ ثُمَّ أَتْبَعَهَا بِأُخْرَى فَقَالَ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ الْعَيْنَ تَدْمَعُ وَالْقَلْبَ يَحْزَنُ وَلا نَقُولُ إِلا مَا يَرْضَى رَبُّنَا وَإِنَّا بِفِرَاقِكَ يَا إِبْرَاهِيمُ لَمَحْزُونُونَ
رَوَاهُ مُوسَى عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ المُغِيرَةِ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
(BUKHARI – 1220) : Telah menceritakan kepada kami Al Hasan bin ‘Abdul ‘Aziz; Telah menceritakan kepada kami Yahya bin Hassan; Telah menceritakan kepada kami Quraisy (dia adalah Ibnu Hayyan) dari Tsabit dari Anas bin Malik radhiyallahu ‘anhu berkata; Kami bersama Rasulullah Shallallahu ‘Alaihi wa Sallam mendatangi Abu Saif Al Qaiyn yang (isterinya) telah mengasuh dan menyusui Ibrahim (putra Nabi Shallallahu ‘Alaihi wa Sallam). Lalu Rasulullah Shallallahu ‘Alaihi wa Sallam mengambil Ibrahim dan menciumnya. Kemudian setelah itu pada kesempatan yang lain kami mengunjunginya sedangkan Ibrahim telah meninggal. Hal ini menyebabkan kedua mata Rasulullah Shallallahu ‘Alaihi wa Sallam berlinang air mata. Lalu berkatalah ‘Abdurrahman bin ‘Auf Radliallahu ‘Anhu kepada Beliau: “Mengapa engkau menangis, wahai Rasulullah?” Beliau menjawab: “Wahai Ibnu ‘Auf, sesungguhnya ini adalah rahmat (tangisan kasih sayang).” Beliau lalu melanjutkan dengan kalimat yang lain dan bersabda: “Kedua mata boleh menangis, hati boleh bersedih, hanya kita tidaklah mengatakan kecuali apa yang diridhai oleh Rabb kita. Dan kami dengan perpisahan ini, wahai Ibrahim, pastilah bersedih”. Dan diriwayatkan oleh Musa dari Sulaiman bin Al Mughirah dari Tsabit dari Anas bin Malik radliallahu ‘anhu dari Nabi Shallallahu ‘alaihi wasallam.
Nama Lengkap : Al Hasan bin ‘Abdul ‘Aziz bin Al Wazir
Kalangan : Tabi’ul Atba’ kalangan pertengahan
Kuniyah : Abu ‘Ali
Negeri semasa hidup : Maru
Wafat : 257 H
Tsiqah Tsiqah atau Tsiqah Hafidz ialah Perawi yang mempunyai kredibilitas yang tinggi, yang terkumpul pada dirinya sifat adil dan hafalannya sangat kuat.
Nama Lengkap : Yahya bin Hassan bin Hayyan
Kalangan : Tabi’ut Tabi’in kalangan biasa
Kuniyah : Abu Zakariya
Negeri semasa hidup : Maru
Wafat : 208 H
Tsiqah/ Mutqin/`Adil = Perawi yang mempunyai sifat adil dan kuat hafalannya.
Nama Lengkap : Quraisy bin Hayan
Kalangan : Tabi’ut Tabi’in kalangan tua
Kuniyah : Abu Bakar
Negeri semasa hidup : Bashrah
Wafat : -
Tsiqah/ Mutqin/`Adil = Perawi yang mempunyai sifat adil dan kuat hafalannya.
Nama Lengkap : Tsabit bin Aslam
Kalangan : Tabi’in kalangan biasa
Kuniyah : Abu Muhammad
Negeri semasa hidup : Bashrah
Wafat : 127 H
Tsiqah/ Mutqin/`Adil = Perawi yang mempunyai sifat adil dan kuat hafalannya.
Nama Lengkap : Anas bin Malik bin An Nadlir bin Dlamdlom bin Zaid bin Haram
Kalangan : Shahabat
Kuniyah : Abu Hamzah
Negeri semasa hidup : Bashrah
Wafat : 91 H
حَدَّثَنَا هَدَّابُ بْنُ خَالِدٍ وَشَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ كِلاهُمَا عَنْ سُلَيْمَانَ وَاللَّفْظُ لِشَيْبَانَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ الْبُنَانِيُّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ
قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وُلِدَ لِي اللَّيْلَةَ غُلامٌ فَسَمَّيْتُهُ بِاسْمِ أَبِي إِبْرَاهِيمَ ثُمَّ دَفَعَهُ إِلَى أُمِّ سَيْفٍ امْرَأَةِ قَيْنٍ يُقَالُ لَهُ أَبُو سَيْفٍ فَانْطَلَقَ يَأْتِيهِ وَاتَّبَعْتُهُ فَانْتَهَيْنَا إِلَى أَبِي سَيْفٍ وَهُوَ يَنْفُخُ بِكِيرِهِ قَدْ امْتَلأَ الْبَيْتُ دُخَانًا فَأَسْرَعْتُ الْمَشْيَ بَيْنَ يَدَيْ رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ يَا أَبَا سَيْفٍ أَمْسِكْ جَاءَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَمْسَكَ فَدَعَا النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالصَّبِيِّ فَضَمَّهُ إِلَيْهِ وَقَالَ مَا شَاءَ اللهُ أَنْ يَقُولَ فَقَالَ أَنَسٌ لَقَدْ رَأَيْتُهُ وَهُوَ يَكِيدُ بِنَفْسِهِ بَيْنَ يَدَيْ رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَمَعَتْ عَيْنَا رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ تَدْمَعُ الْعَيْنُ وَيَحْزَنُ الْقَلْبُ وَلا نَقُولُ إِلا مَا يَرْضَى رَبُّنَا وَاللهِ يَا إِبْرَاهِيمُ إِنَّا بِكَ لَمَحْزُونُونَ
(MUSLIM NO – 4279) Telah menceritakan kepada kami Haddab bin Khalid dan Syaiban bin Farrukh keduanya dari Sulaiman dan lafazh ini milik Syaiban; Telah menceritakan kepada kami Sulaiman bin Al Mughirah; Telah menceritakan kepada kami Tsabit Al Bunani dari Anas bin Malik dia berkata; Rasulullah Shallallahu ‘Alaihi wa Sallam pernah bersabda: “Pada suatu malam anakku lahir, yaitu seorang bayi laki-laki, lalu kuberi nama dengan nama bapakku, Ibrahim.” Kemudian anak itu beliau berikan kepada Ummu Saif, isteri seorang pandai besi, yang bernama Abu Saif. Rasulullah shallallahu ‘alaihi wasallam mendatanginya dan aku ikut menyertai beliau. Ketika kami sampai di rumah Abu Saif, aku dapatkan dia sedang meniup Kirnya (alat pemadam besi) sehingga rumah itu penuh dengan asap. Maka aku segera berjalan di depan Rasulullah Shallallahu ‘Alaihi wa Sallam, lalu kuberi tahu Abu Saif: “Hai, Abu Saif! Berhentilah! Rasulullah Shallallahu ‘Alaihi wa Sallam telah datang!” Maka dia pun berhenti. Kemudian Nabi Shallallahu ‘Alaihi wa Sallam menanyakan bayinya, lalu diserahkan ke pangkuan beliau. Nabi shallallahu ‘alaihi wasallam mengucapkan kata-kata sayang apa saja yang Allah kehendaki. Kata Anas: “Kulihat bayi itu begitu tenang di pangkuan beliau saat ajal datang kepadanya. Maka Rasulullah shallallahu ‘alaihi wasallam menangis mengucurkan air mata. Kata beliau: ‘Air mata boleh mengalir, hati boleh sedih, tetapi kita tidak boleh berkata-kata kecuali yang diridlai Rabb kita. Demi Allah, wahai Ibrahim, kami sungguh sedih karenamu’.”
حَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ
قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وُلِدَ لِي اللَّيْلَةَ غُلَامٌ فَسَمَّيْتُهُ بِاسْمِ أَبِي إِبْرَاهِيمَ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ قَالَ أَنَسٌ لَقَدْ رَأَيْتُهُ يَكِيدُ بِنَفْسِهِ بَيْنَ يَدَيْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَمَعَتْ عَيْنَا رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ تَدْمَعُ الْعَيْنُ وَيَحْزَنُ الْقَلْبُ وَلا نَقُولُ إِلا مَا يُرْضِي رَبَّنَا إِنَّا بِكَ يَا إِبْرَاهِيمُ لَمَحْزُونُونَ
(ABU DAUD NO – 2719) Telah menceritakan kepada kami Syaiban bin Farrukh; Telah menceritakan kepada kami Sulaiman bin Al Mughirah dari Tsabit Al Bunani dari Anas bin Malik ia berkata; Rasulullah Shallallahu ‘Alaihi wa Sallam bersabda: “Sesungguhnya tadi malam anakku lahir, kemudian aku menamainya dengan nama ayahku yaitu Ibrahim…” Kemudian ia menyebutkan hadits tersebut. Anas berkata: “Sungguh aku melihat anak tersebut mengalami sakarat di hadapan Rasulullah Shallallahu ‘Alaihi wa Sallam, kemudian kedua mata beliau mencucurkan air mata. Kemudian beliau berkata: ‘Mata menangis dan hati bersedih, dan kami tidak mengucapkan kecuali apa yang membuat Rabb kami ridha. Sesungguhnya kami sangat bersedih terhadapmu, wahai Ibrahim’.”
حَدَّثَنَا بَهْزٌ وَعَفَّانُ قَالا حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ وَحَدَّثَنَا هَاشِمٌ أَخْبَرَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ قَالَ عَفَّانُ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ حَدَّثَنَا أَنَسٌ قَالَ
قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وُلِدَ لِي اللَّيْلَةَ غُلامٌ فَسَمَّيْتُهُ بِاسْمِ أَبِي إِبْرَاهِيمَ قَالَ ثُمَّ دَفَعَهُ إِلَى أُمِّ سَيْفٍ امْرَأَةِ قَيْنٍ يُقَالُ لَهُ أَبُو سَيْفٍ بِالْمَدِينَةِ قَالَ فَانْطَلَقَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَأْتِيهِ وَانْطَلَقْتُ مَعَهُ فَانْتَهَيْتُ إِلَى أَبِي سَيْفٍ وَهُوَ يَنْفُخُ بِكِيرِهِ وَقَدْ امْتَلأَ الْبَيْتُ دُخَانًا قَالَ فَأَسْرَعْتُ الْمَشْيَ بَيْنَ يَدَيْ رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَقُلْتُ يَا أَبَا سَيْفٍ جَاءَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَأَمْسَكَ قَالَ فَجَاءَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَعَا بِالصَّبِيِّ فَضَمَّهُ إِلَيْهِ قَالَ أَنَسٌ فَلَقَدْ رَأَيْتُهُ بَيْنَ يَدَيْ رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يَكِيدُ بِنَفْسِهِ قَالَ فَدَمَعَتْ عَيْنَا رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَدْمَعُ الْعَيْنُ وَيَحْزَنُ الْقَلْبُ وَلَا نَقُولُ إِلا مَا يُرْضِي رَبَّنَا عَزَّ وَجَلَّ وَاللهِ إِنَّا بِكَ يَا إِبْرَاهِيمُ لَمَحْزُونُونَ
(AHMAD NO – 12544) Telah bercerita kepada kami Bahz dan ‘Affan berkata, telah bercerita kepada kami Sulaiman; dan telah bercerita kepada kami Hasyim; Telah mengabarkan kepada kami Sulaiman bin al-Mughiroh; ‘Affan berkata, telah bercerita kepada kami Tsabit; telah bercerita kepada kami Anas berkata, Rasulullah Shallallahu ‘Alaihi wa Sallam bersabda: “Tadi malam anakku lahir, dan kuberi nama dengan nama ayahku ‘Ibrahim.” (Anas bin Malik Radhiyallahu ‘Anhu) berkata: “Kemudian Beliau Shallallahu ‘Alaihi wa Sallam menyerahkannya kepada Ummu Saif, istri Qain yang sering disebut dengan Abu Saif di Madinah.” (Anas bin Malik Radhiyallahu ‘Anhu) berkata: “Lalu Rasulullah Shallallahu ‘Alaihi wa Sallam pergi menemui anaknya dan aku ikut berangkat bersamanya. Ketika aku sampai di tempat Abi Saif, dia sedang meniup pemanggang besi di rumahnya sehingga rumahnya penuh asap.” (Anas bin Malik Radhiyallahu ‘Anhu) berkata: “Maka dengan bergegas aku menemui Rasulullah Shallallahu ‘Alaihi wa Sallam.” (Anas bin Malik Radhiyallahu ‘Anhu) berkata: “Lalu aku berteriak, ‘Wahai Abu Saif! Rasulullah Shallallahu ‘Alaihi wa Sallam datang!” (Anas bin Malik Radhiyallahu ‘Anhu) berkata: “Akhirnya Abi Saif menghentikan tiupan pemanggang besinya. Lalu Rasulullah Shallallahu ‘Alaihi wa Sallam masuk, memanggil anaknya lalu mendekapnya.” Anas berkata: “Sungguh aku melihat anak itu kemudian meninggal persis di kedua tangan Rasulullah Shallallahu ‘Alaihi wa Sallam.” (Anas bin Malik Radhiyallahu ‘Anhu) berkata: “Maka Rasulullah Shallallahu ‘Alaihi wa Sallam meneteskan air mata seraya mengucapkan, ‘Mata boleh menangis dan hati boleh bersedih, namun kami tidak berkata kecuali ucapan yang diridhai Rabb kami, Allah ‘Azza wa Jalla, dan demi Allah sesungguhnya kami betul-betul merasa bersedih dengan kepergianmu, wahai Ibrahim’.”
Copas dari CD Ensiklopedi Hadits Kitab 9 Imam